Elvio_van_Overbeek_02Vanaf mijn geboorte was ik altijd al een vrolijk kind, maar ik had problemen met mijn concentratie. Op school vergat ik nogal veel en ik vond het moeilijk om bij te blijven met de rest van mijn klasgenootjes. Voetballen en plezier maken met mijn vrienden waren dingen die ik het liefst deed.

Ik ben gelovig opgevoed en ging elke zondag naar de kerk. Veel begreep ik niet, maar ik luisterde wel naar wat er verteld werd, omdat ik heel graag wilde begrijpen wat daar nou precies mee bedoeld werd. Na het overlijden van mijn ouders stortte mijn wereld in. Ik was niet mijzelf en ik begreep niet waarom mijn ouders mij en mijn zussen op zo’n jonge leeftijd moesten achterlaten.

Toentertijd ging ik gewoon naar school en deed natuurlijk wat ik het allerliefst deed: voetballen. Op een bepaald moment bestefte ik dat ik alleen maar God nodig had. Er was een keuze die ik moest maken. Of ik koos voor hetgeen ik geleerd had van mijn moeder, een leven met God, of ik ging precies de andere kant op. Maar alles wat ik heel mijn leven geleerd had, kon ik niet zomaar vergeten. Als er vroeger iets was, kon ik altijd naar mijn zussen toe om erover te praten. Maar ik werd geadopteerd en zodoende kon ik niet meer naar mijn zussen gaan om raad te vragen, dus ging ik naar God toe en zo is Hij mijn beste Vriend geworden.
In de UKGR heb ik geleerd hoe ik mijn geloof verder kon ontwikkelen.
Dat heeft mij geholpen om mijn problemen te overwinnen. Nu ben ik gelukkig en zie ik de toekomst met een glimlach tegemoet. Voetbal is een talent dat God mij heeft gegeven, en het iets wat ik met liefde en passie doe. Ik werd gevraagd om te spelen bij PSV Eindhoven en heb van mijn talent mijn werk kunnen maken. Die stille jongen van vroeger bestaat niet meer en is klaar om zijn doelen te bereiken.
Elvio van Overbeek