In Andra Pradesh, in India, hoorde een jongen genaamd James, toen hij op school was, een heel apart verhaal van zijn meester. Deze meester vertelde het verhaal van vier vrienden die God vreesden en dat drie van hen in een grote vuuroven gegooid werden, omdat zij weigerden om een andere goden dan de God van Israël te aanbidden. Maar wat ongelofelijk was, was dat zij, toen zij in de oven keken, die drie jongemannen zagen samen met nog Iemand. Die Vierde Man die daar was, was hun God die gekomen was om hen te redden van het vuur. Alle drie jongemannen werden uit de oven gehaald zonder ook maar een litteken of de rook van geur op hun kleren te hebben.
Wat een fantastisch verhaal!
De kinderen waren verwonderd. Elke dag vroegen de leerlingen om meer verhalen over de ware God aan hun meester.
Die meester was een christen en maakte gebruik van zijn lessen om zijn leerlingen te evangeliseren door middel van de verhalen van de Bijbel. Op dat moment ontwikkelde zich in het binnenste van James een grote bewondering voor de God van Israël, een God zonder beelden, onzichtbaar, maar die in de moeilijkste momenten Zich manifesteerde om zijn dienaren te redden. Sindsdien begon James in God te geloven en bekeerde zich tot het christendom, iets wat verboden is in dat land.
In 1998, toen hij al een jongeman was, zocht hij een Bijbel school in zijn stad, hij wilde meer weten, zijn geloof verbeteren en zijn geestelijke ontwikkeling maakte hem tot een grote man van God.
Hij trouwde en vormde zijn gezin. Maar in zijn hart brandde het verlangen om hetzelfde voor de kinderen van zijn dorp te doen als wat zijn meester voor hem had gedaan. Zodoende begon hij met een grote investering. Hij was, met pijn en moeite, zijn huis aan het bouwen, maar hij was gedreven om ook een huis te bouwen voor de aanbidding van zijn God. Zodoende werden beiden opgebouwd, zijn huis en een kleine zaal ernaast.
Vandaag de dag brengt hij in dit zaal elke dag arme kinderen van zijn dorp om een lekker gerecht te ontvangen die zijn vrouw Vasundhara, met veel liefde, maakt. Tijdens de maaltijd ervan onderwijst hij de kinderen over het geloof in zijn God, zoals zijn meester ooit deed voor hem.
Hij verricht dit werk met veel plezier. Hij heeft geen kerk om te bezoeken, krijgt geen hulp van niemand, niets behalve hetgeen hij het meest nodig heeft, zijn gemeenschap met God. Hij en zijn gezin beklimmen elke dag de berg van hun dorp en daar overpeinzen zij het Woord van God, terwijl zij genieten van een mooi natuur uitzicht dat door God werd gecreëerd.
Dit is de dagelijkse routine van James, een jonge prediker van de arme kinderen in een vergeten dorpje in India. Ondanks de moeilijkheden behoudt hij de hoop dat de dingen op een dag beter zullen worden. Hij denkt niet aan de blokkades of moeilijkheden; hij is zich bewust van de verantwoordelijkheid die hij heeft met ongeveer 30 arme kinderen die elke dag wakker worden met de hoop op een maaltijd en het belangrijkste, de leringen over het geloof.
Dit is het verhaal van James, 30 jaar oud, die in Guntur, India, woont samen met zijn vrouw Vasundhara en hun kinderen van het geloof.

Met dank aan: Elizélia Jardim